«Αυτή δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.»

( Ιωά. 17,3)

● Η Ένωση με τον Χορηγό της Ζωής

Για να βρει κανείς την αιώνια ζωή πρέπει απαραιτήτως να γνωρίσει τον Ζωοδότη Θεό το χορηγό της Ζωής για να μπορέσει να πάρει από εκεί ζωή. Η ζωή δεν είναι κάτι που κατέχουμε από μόνοι μας, είναι δώρο, ρέει μέσα μας όσο μένουμε συνδεδεμένοι με την Πηγή της τον Θεό. Να γνωρίζουμε τον Θεό δεν σημαίνει απλώς να πιστεύουμε ότι υπάρχει, αλλά να ενωνόμαστε μαζί Του.

Μπορεί να πάει κάποιος στον Πατέρα μόνο δια μέσου του Υιού. «Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ εμού.» (Ιω. 14,6)

● Οι Θεϊκές Προδιαγραφές του Ανθρώπου Βρίσκονται στο Ευαγγέλιο

«Θεοί έιστε και υιοί Υψίστου πάντες.»

 (Ψαλμ. 81,6)

Ο άνθρωπος λειτουργεί σωστά μόνο όταν ζει σύμφωνα με τον πνευματικό «κανονισμό λειτουργίας» του, που βρίσκεται στο Ευαγγέλιο. Κάθε δημιουργία έχει τις δικές του προδιαγραφές λειτουργίας. Ένα αυτοκίνητο λειτουργεί με καύσιμο, ένα φυτό χρειάζεται ήλιο και νερό, ο άνθρωπος, πνευματικά και βιολογικά, λειτουργεί σωστά μόνο όταν τρέφεται με Θεία Αγάπη και Ζωή. Αυτός είναι ο λόγος που το Ευαγγέλιο μάς δόθηκε, όχι για να μας περιορίσει, αλλά για να μας δείξει πώς να ζούμε σύμφωνα με τη φύση μας, όπως μας έπλασε ο Θεός. Ο άνθρωπος φτιάχτηκε να ζει μέσα στο Φως, στην Αγάπη και στην Αιώνια Ευτυχισμένη Ζωή. Όταν ακολουθεί αυτά τα θεϊκά «εργοστασιακά δεδομένα», το σώμα, η ψυχή και το πνεύμα λειτουργούν αρμονικά, ανανεώνεται. 

Όμως όταν αφήνουμε τα πάθη όπως η ζήλια, ο θυμός, η στεναχώρια, το άγχος κ.α. να κυριαρχούν, η φθορά αρχίζει, και 

απομακρύνουν τον άνθρωπο από τη Ζωή και βλέπουμε να εκφυλίζεται με το πέρασμα του χρόνου. Αυτά δεν φθείρουν μόνο την ψυχή, αλλά και το σώμα, διαταράσσουν τον εγκέφαλο, το ανοσοποιητικό, την καρδιά. Φθείρουν το σώμα, αποδυναμώνουν τον νου, και σκοτεινιάζουν την ψυχή. Ας το προσέξουμε και ας απομακρυνουμε από επάνω μάς τα πάθη που μας φθείρουν.

Ακόμη και η επιστήμη σήμερα επιβεβαιώνει πως τα αρνητικά συναισθήματα διαταράσσουν τη λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος. Ο θυμός, λένε οι ειδικοί, προκαλεί την έκκριση τοξινών που καταστρέφουν τα κύτταρα του σώματος.

Έτσι, τα πάθη τρώγουν την αιωνιότητα μέσα μας και φθείρουν τα χρόνια μας. Ποίος ξέρει πόση αιωνιότητα έφαγε το κάθε ένα από τα πάθη αυτά. Ο θυμός, η στενοχώρια και το άγχος δεν έλυσαν ποτέ κανένα πρόβλημα. 

Το μόνο που κάνουν είναι να σκοτώνουν τη χαρά και την υγεία μας. Όταν ο άνθρωπος αφήνει αυτά τα συναισθήματα να τον κατακλύσουν, κόβει τη ροή της ζωής που έρχεται από τον Θεό. Αντίθετα, η αγάπη, η ειρήνη και η πίστη «ανανεώνουν τον εσωτερικό άνθρωπο ημέρα καθ’ ημέραν». 

(Β΄ Κορ. 4,16).

Η ζωή, λοιπόν, είναι όπως ένας μηχανισμός που λειτουργεί σωστά μόνο όταν τροφοδοτείται με το κατάλληλο καύσιμο, τη Χάρη του Θεού.

● Η Πτώση του Αδάμ και η Αρχή της Φθοράς

Αν κοιτάξουμε την Παλαιά Διαθήκη, θα δούμε ότι ο Αδάμ έκανε μία μόνο παράβαση κι όμως αυτό το λάθος του στοίχισε τη ζωή διότι η δύναμη της Ζωής μέσα του άρχισε να εξασθενεί. Η προειδοποίηση του Θεού δεν ήταν τιμωρία, αλλά αποκάλυψη πνευματικού νόμου: όποιος αποκόπτεται από την Πηγή της Ζωής, παύει να ζει. Παρόλα αυτά, χρειάστηκαν 969 χρόνια για να φθαρεί το σώμα του και να πιστέψει ότι είναι δυνατόν να πεθάνει. Με το πέρασμα των γενεών, όσο αυξάνονταν τα λάθη και οι αμαρτίες των ανθρώπων, τόσο η ζωή μίκραινε και οι αρρώστιες πλήθαιναν.

Σήμερα, ο άνθρωπος γεννιέται και σχεδόν αμέσως αρχίζει να φθείρεται. Όχι επειδή «έτσι είναι η φύση του », αλλά επειδή απομακρύνθηκε από τη Ζωή που τον κρατά άφθαρτο, από τον Θεό.

Ο Θεός δεν δημιούργησε τον άνθρωπο για να πεθάνει. Όπως έχουμε ξαναπεί ο Θεός δεν ευαρεστείται στον θάνατο του ανθρώπου 

αλλά τον θάνατο τον δημιούργησε ο φθόνος του διαβόλου (Σοφ. Σολ. 2,24). Ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά Θεός Ζωντανών (Ματθ. 22,32) και κάθε φορά που συνδεόμαστε μαζί Του, μέσα μας ανανεώνεται η ζωή.

«Ο Θεός δεν εποίησε τον θάνατον, ουδέ τέρπεται επ’ απωλεία ζώντων.» (Σοφία Σολομώντος 1,13).

Από τότε ο άνθρωπος ζει σε κατάσταση απομάκρυνσης αναζητώντας ξανά τον Χορηγό της Ζωής.

● Ο Χριστός και η Επανασύνδεση με τη Ζωή

Ο Θεός δεν άφησε τον άνθρωπο στη φθορά.

Έστειλε τον Υιό Του, τον Ιησού Χριστό, για να ξανασυνδέσει το πλάσμα με την Πηγή.

Ο Χριστός ως νέος Αδάμ είναι Αυτός που φέρνει την αποκατάσταση της Ζωής.

«Ήλθον ίνα ζωήν έχωσι, και περισσόν έχωσι.» (Ιωάν. 10,10)

Πολλοί νομίζουν πως η αιώνια ζωή θα ξεκινήσει μετά τον θάνατο. Όμως ο Χριστός μάς λέει πως η αιώνια ζωή αρχίζει τώρα.

Όποιος ζει εν Χριστώ, ήδη μετέχει της αιώνιας ζωής. Δεδομένου ότι το σώμα μας είναι ναός του Πνεύματος του Αγίου, αυτό σημαίνει ότι είναι φορέας του πνεύματος.  Δεν είναι λοιπόν το σώμα κάτι περαστικό ή ασήμαντο, είναι φορέας του Πνεύματος, προϋπόθεση της αιωνίου ζωής. 

Αφού λοιπόν, ο Χριστός κατά την Ανάσταση έλαβε πίσω το ανθρώπινο σώμα Του και αναλήφθηκε σωματικώς στους ουρανούς, μας φανερώνει ότι ο άνθρωπος δεν σώζεται ως ψυχή μόνο, αλλά ως ολόκληρη ύπαρξη, ψυχή και σώμα μαζί και αδιαίρετα, ζώντας τη ζωή της Βασιλείας που αρχίζει από εδώ και φανερώνεται σε πληρότητα στην αιωνιότητα.

Η σωτηρία δεν είναι ιδέα, είναι ενέργεια ζωής. Όποιος ενώνεται με τον Χριστό, αρχίζει ήδη να βιώνει την αιώνια ζωή.

Ο Χριστός μάς άνοιξε τον δρόμο της θεώσεως, γι’ αυτό και η αιώνια ζωή αρχίζει με τη μετάνοια δηλαδή με τη στροφή από τη φθορά προς το Φως.

Η μετάνοια είναι η πρώτη πράξη αυτής της επιστροφής είναι το «ξαναμπαίνω στη ροή της Ζωής». 

Η αληθινή μετάνοια δεν περιορίζεται σε μια εξωτερική αλλαγή συμπεριφοράς είναι η βαθιά επιστροφή του ανθρώπου στη Ζωή.

Μετάνοια σημαίνει αλλαγή νου, να δούμε αλλιώς την ύπαρξη μας, να κατανοήσουμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για να καταλήξει στον θάνατο, αλλά για να πορευθεί προς τη ζωή, τη μακροημέρευση και την αφθαρσία. Είναι να καταλάβουμε πως η ζωή μας δεν έχει τελικό προορισμό τον θάνατο, αλλά τη Ζωή. Είναι η στροφή από τη φθορά στην αφθαρσία, από την πίστη του θανάτου στην πίστη για Ζωή. Είναι η πορεία από το σκοτάδι στο φως, από το ψέμα στην Οδό της Αλήθειας που είναι ο ίδιος ο Ζωντανός Χριστός.

Μέσα από τον Ιησού Χριστό, ο άνθρωπος συνδέεται ξανά με την Πηγή της Ζωής και αρχίζει να βιώνει την αφθαρσία ήδη από αυτή τη ζωή.

● Η Επιστήμη και η Πνευματική Ζωή είναι Δύο Πλευρές της Ίδιας Αλήθειας

Η πνευματική και βιολογική ζωή, όπως φαίνεται πλέον και από τη σύγχρονη επιστήμη, είναι στενά δεμένες.

Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση ειρήνης, πίστης και αγάπης, τα κύτταρά του λειτουργούν διαφορετικά, η αναπνοή βαθαίνει, η καρδιά ρυθμίζεται, και η ενέργεια της ζωής αυξάνεται. Η σύγχρονη επιστήμη, μελετώντας το ανθρώπινο σώμα και τον εγκέφαλο, αρχίζει να αναγνωρίζει ότι η ζωή δεν είναι απλώς βιοχημεία. Η ψυχική κατάσταση επηρεάζει άμεσα τη βιολογία.

Η πίστη, η χαρά, η αδιάλειπτη προσευχή, η αγάπη ενεργοποιούν μέσα μας μηχανισμούς ίασης. Η επιστήμη αρχίζει να βλέπει όσα η πίστη γνωρίζει αιώνες: ότι η Ζωή είναι ενέργεια Πνευματική.

Η Ορθόδοξη εμπειρία αυτό το γνώριζε αιώνες πριν από τη βιολογία:

η θεία ενέργεια είναι πραγματική, όχι συμβολική. Όπου υπάρχει η Χάρις, υπάρχει Ζωή. Και όπου απομακρυνόμαστε από αυτήν, αρχίζει η φθορά, ψυχική, πνευματική και σωματική.

Η μακροζωία δεν είναι μυστήριο μακρινό, είναι ο φυσικός τρόπος ύπαρξης του ανθρώπου, όπως τον θέλησε ο Δημιουργός του. Όποιος ζει εν Χριστώ, ήδη γεύεται την αθανασία, γιατί ο Θεός είναι Ζωή και η Ζωή δεν πεθαίνει ποτέ.